Mat Sprong Ngilla Sapa Ddarak - I
Beginning a new adventure of Mat Sprong, Kuala Trengganu's most famous private dick.
Lepas ggarik: tanöh dok ddene lagi, hujang belong serek, kereta lalu sia-sia habis ngeccik orang ttepi jalang raya. Mat Sprong nnitah cepak-cepak masok kkeda kopi Wang Wok, baju dia basah jjerok, air naik sapa llutut seluar, minyök rambut Zam-Zam nneleh dari ppala turong ke dahi habis beleming muka Mat.
“Buak aku roti telor sebutir, teh segelah biar panah sikik aku dok tengöh sejok ngokko ni,” dia kata kepada pelayang keda.
“Guane hari ning Mak, mung kerja jadi juru selang ke?” pelayang tu kata, ggura.
Mat Sprong angkat tangang sebelöh. “Jangang buak ggitu nati aku tang muka mung kang ddamo je!” Pelayang tembor lari masok belakang keda, dengor bbunyi ngilla kah-kah dari belakang dapor.
Mat kesak muka denge kaing batik hök dia paka macang samping atah seluor. Bila kena panah sikik ddalang keda kopi tu dia berhenti ketör tapi tiba-tiba dia naik rasa seria, bulu roma ddiri atas tekök, bulu lengang dia ccacang macang ulat bulu.
“Isy, budök ning kurang hajör sunggoh, nnyesa aku dök lepuk dia takdi,” dia bbisik sendiri sambil tengok lalulintas ddepang keda. Kereta lalu bbunyi ceeeeer! atah air, dua tiga orang dok gateh teksi krek-krek ddalang hujang renya-renya, budok budok berlari cebu-ceba ddalang air ttepi jalang.
Mat ppaling dari jalang tengok teh dia döh sapa mmeja: terus dia ambek sudu kaca keteng-keteng, laju, sapa keroh susu naik mmuka air, teh meröh ttukör jjadi warna sunga Telemong, wap panasnya naik berasap ggulong di udara lembab hök hujang bawök ssariyang dök bereti-reti. Making tinggi asak jjulang naik making kuat dadanya rasa pedih sebab ketagih döh naik pasa lama dök isap rokok. Ddalang kocek Mat rasa pitis ada tiga keping je, cukup untuk bayör teh segelas dan sebutir roti telor, nasib baik gula dapak free untuk cicöh.
Tiba-tiba Mat ngelloh panjang macang ppala kereta api Bukit Besi bila sapa di Suragate. Budök pelayang bawök roti telor ddalang pinggang leper plastik, kkilak denge minyök sapi, kulitnya rapoh macang kene cat bernis, berasap lagi, masih panas. Dari dapor ddengör suara budak pelayang ngilla lagi. Mat ambil sudu dan tabor gula atah roti, matanya jjeling ke cerok dapor.
“Hisy budök tu, galök sunggoh. Kalu dapak aku nök cekek tekök dia abih-abih!”
Tiba-tiba datang suara Cik Kaleh dari seberang meja, ddepang asap roti panas dan teh yang dö h mula nö k sejuk. “Ba’ape yang bekeng sangak tu Mak?”
“Leh, mung jangang wak ggitu aku ning senang kkejuk!” jawab Mat. Cemas.
“Ba’ape yang mung ning napök macang döh naik daröh gemuruh sangak ?” Cik Kaleh selok kocek wak keluör kötök rokok Consulate.
“Mung jangang ggura Leh, aku tengöh celaru perok ni; kalu budök pelayang tu ngilla sekali lagi aku nök gi pulah tekök dia ssitu jugök!”
Cik Kaleh pujok Mat. “Janganglah ggitu, tu budök-budök, apa salah kalu dia galök sikik?”
“Beri aku rokok seputong Leh. Aku baru tengök hatu raya tadi, dia ngilla macang budök tulah lek-lek,” jawab Mat.
[To be continued]
Labels: Kedai Wan Wook, Mat Sprong, Ngilla

